Palmiarnia Poznańska – dydaktyczno-wystawowa placówka botaniczna znajdująca się w poznańskim Parku Wilsona. Na powierzchni 4600 m² (46 000 m³) w 12 pawilonach (część jest niedostępna dla publiczności – rozmnaża się w nich rośliny) prezentowanych jest około 1100 gatunków roślin, a w akwarium 170 gatunków ryb oraz około 50 gatunków roślin wodnych. Palmiarnia Poznańska jest największą w kraju i jedną z największych w Europie.
Fotografia Adriana Hadroń







1910-11 – powstaje pierwsza Palmiarnia, o powierzchni 534 m2. Składa się z części centralnej, w której prezentowano palmy oraz dwóch skrzydeł, przeznaczonych do kolekcji kaktusów i roślin tropikalnych.

1922 – powstaje pierwszy w Polsce dział akwarium i pawilon z basenem dla Victoria regia oraz dział roślin użytkowych.

1928-29 – w związku z Powszechną Wystawą Krajową, powstaje nowy obiekt (druga palmiarnia). Palmiarnia ma siedem pawilonów różnej wielkości i łączną powierzchnię 1694 m2.

1939 – Palmiarnia zostaje nieznacznie uszkodzona w trakcie działań wojennych.

1941 – ponowne uszkodzenie pawilonów Palmiarni przez ciężką bombę angielską, część roślin zostaje zniszczona przez niskie temperatury.

1945 – silne uszkodzenie obiektu w trakcie wyzwalania Poznania, uszkodzenia szyb dochodzą do 60%, zniszczeniu ulega prawie cała kolekcja roślin.

1946 – ponowne otwarcie Palmiarni – 5 działów, obsada roślinna powstała z roślin pochodzących z likwidowanych majątków ziemskich.

1961 – wybudowany zostaje dział akwarium – łącznik do przeniesionej i adaptowanej na pawilon hali targowej; łączna powierzchnia obiektu 2528 m2 przy 18.000 m3 kubatury.

1978 – ze względu na zły stan techniczny zapada decyzja o zamknięciu Palmiarni dla zwiedzających.

1982 – decyzja o budowie nowego obiektu metodą obudowy, pozwala to na zachowanie poprzedniej kolekcji roślin.

1992 – zakończenie prac budowlanych. Nowa Palmiarnia ma 4600 m2 i 46.000 m3 kubatury, tworzy ją dziesięć pawilonów wystawienniczych (w tym dział akwarium) oraz dwa pawilony zaplecza.

01.10.1992 – otwarcie trzeciej Palmiarni Poznańskiej dla zwiedzających.

1998 – powstaje stacja uzdatniania wody, zapewniająca obiektowi wodę o optymalnych do uprawy roślin tropikalnych parametrach.

2000 – modernizacja kotłowni, w efekcie uzyskano stałe i równomierne temperatury w pawilonach i ograniczono emisję zanieczyszczeń do atmosfery.

2001-02 – powstaje instalacja zamgławiania utrzymująca niezbędny poziom wilgotności i umożliwiająca uprawę wymagających roślin tropikalnych.

2003 – powstaje dodatkowy pawilon dydaktyczno-usługowy włączony w cykl zwiedzania (powierzchnia 220 m2), pełniący także funkcję kawiarni.

2003 – w budynku administracyjnym powstaje sala konferencyjna połączona z pawilonem I, posiadająca niezbędne wyposażenie techniczne (klimatyzacja, system multimedialny).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *